The Court of Appeals for the Ninth Circuit recently held that section 1129(a)(10) of the Bankruptcy Code – a provision which, in effect, prohibits confirmation of a plan unless the plan has been accepted by at least one impaired class of claims – applies on “per plan” rather than a “per debtor” basis, even when the plan at issue covers multiple debtors. In re Transwest Resort Properties, Inc., 2018 WL 615431 (9th Cir. Jan. 25, 2018). The Court is the first circuit court to address the issue.

Some six years after the United States Supreme Court decided Stern v. Marshall, courts continue to grapple with the decision’s meaning and how much it curtails the exercise of bankruptcy court jurisdiction.[1] The U.S.

De Wet civielrechtelijk bestuursverbod voorziet kort gezegd in de mogelijkheid voor de rechtbank om in geval van faillissement een (oud-)bestuurder of feitelijk beleidsbepaler van een rechtspersoon voor maximaal vijf jaar te verbieden een bestuursfunctie of een functie als commissaris te bekleden.

On March 22, 2017, the United States Supreme Court held that bankruptcy courts cannot approve a “structured dismissal”—a dismissal with special conditions or that does something other than restoring the “prepetition financial status quo”—providing for distributions that deviate from the Bankruptcy Code’s priority scheme absent the consent of affected creditors. Czyzewski v.Jevic Holding Corp., No. 15-649, 580 U.S. ___ (2017), 2017 WL 1066259, at *3 (Mar. 22, 2017).

1. Inleiding

Dit is onze halfjaarlijkse nieuwsbrief over ontwikkelingen op het gebied van het Nederlandse vennootschaps- en ondernemingsrecht. In deze Corporate Update geven wij eerst een overzicht van enkele wetswijzigingen. Verder gaan we in op de stand van zaken van een aantal lopende wetsvoorstellen en tot slot signaleren wij nog enkele overige actualiteiten.

On March 29, 2016, the Second Circuit addressed the breadth and application of the Bankruptcy Code's safe harbor provisions in an opinion that applied to two cases before it.  The court analyzed whether: (i) the Bankruptcy Code's safe harbor provisions preempt individual creditors' state law fraudulent conveyance claims; and (ii) the automatic stay bars creditors from asserting such claims while the trustee is actively pursuing similar claims under the Bankruptcy Code.  In In re Tribune Co.

De wetsvoorstellen civielrechtelijk bestuursverbod en herziening strafbaarstelling faillissementsfraude behoren tot het Wetgevingsprogramma Herijking Faillissementsrecht en zijn gericht op fraudebestrijding.  De verwachting was dat beide wetsvoorstellen op 1 januari 2016 in werking zouden treden, maar dit is niet gehaald.

Op 23 juni 2015 zijn de wetsvoorstellen civielrechtelijk bestuursverbod en herziening strafbaarstelling faillissementsfraude door de Tweede Kamer aangenomen. Beide wetsvoorstellen behoren tot het Wetgevingsprogramma Herijking Faillissementsrecht en zijn gericht op fraudebestrijding. Deze wetsvoorstellen zullen mogelijk op 1 januari 2016 in werking treden. 

Het wetgevingsprogramma Herijking Faillissementsrecht bestaat uit drie pijlers, te weten (i) fraudebestrijding; (ii) versterking van het reorganiserend vermogen van bedrijven; en (iii) modernisering van het faillissementsrecht.

The District Court for the Central District of California recently held that an assignee that acquired rights to a terminated swap agreement was not a "swap participant" under the Bankruptcy Code and, therefore, could not invoke safe harbors based on that status to foreclose on collateral in the face of the automatic stay. ^[1] The court ruled that the assignee acquired only a right to collect payment under the swap agreement, not the assignor's rights under the Bankruptcy Code to exercise remedies without first seeking court approval.

Background