In recent weeks, the dispute in Windstream’s bankruptcy between Windstream and its REIT spinoff Uniti Group over the lease transaction that ultimately led to Windstream’s chapter 11 bankruptcy has continued to escalate with Windstream filing an adversary complaint against Uniti. In its complaint, Windstream seeks to recharacterize the lease as a disguised financing alleging that the lease resulted in a long-term transfer of billions of dollars to Uniti to the detriment of Windstream’s creditors.
Yesterday, in an 8-1 decision, the US Supreme Court held in Mission Product Holdings, Inc. v.
On April 23, 2019, the United States District Court for the Southern District of New York, in fraudulent transfer litigation arising out of the 2007 leveraged buyout of the Tribune Company,1 ruled on one of the significant issues left unresolved by the US Supreme Court in its Merit Management decision last year.
Both the First Energy Solutions and PG&E bankruptcies have seen proceedings regarding power purchase and similar agreements (PPAs) that raise this question.
Background
Contracts often contain provisions that enable a party to terminate or modify the contract based on the other party's bankruptcy filing, insolvency or deteriorating financial condition. In general, the Bankruptcy Code renders these types of provisions (sometimes referred to as "ipso facto" clauses) ineffective. Specifically, under section 365(e)(1) of the Bankruptcy Code (emphasis added):
After months of speculation, it is now official : PG&E (both the parent, PG&E Corporation, and its subsidiary, Pacific Gas & Electric Company), having faced extraordinary challenges relating to catastrophic wildfires in 2017 and 2018, has announced that a voluntary bankruptcy filing “is appropriate, necessary and in the best interests of all stakeholders, including wildfire claimants, PG&E’s other creditors and shareholders, and is ultimately the only viable option to restore PG&E’s financial stability to fund ongoing operations and provide safe service to customers.” As
Merit Management Group, LP v. FTI Consulting, Inc., No. 16-784 (2018)
De Wet civielrechtelijk bestuursverbod voorziet kort gezegd in de mogelijkheid voor de rechtbank om in geval van faillissement een (oud-)bestuurder of feitelijk beleidsbepaler van een rechtspersoon voor maximaal vijf jaar te verbieden een bestuursfunctie of een functie als commissaris te bekleden.
- Inleiding
Dit is onze halfjaarlijkse nieuwsbrief over ontwikkelingen op het gebied van het Nederlandse vennootschaps- en ondernemingsrecht. In deze Corporate Update geven wij eerst een overzicht van enkele wetswijzigingen. Verder gaan we in op de stand van zaken van een aantal lopende wetsvoorstellen en tot slot signaleren wij nog enkele overige actualiteiten.
De wetsvoorstellen civielrechtelijk bestuursverbod en herziening strafbaarstelling faillissementsfraude behoren tot het Wetgevingsprogramma Herijking Faillissementsrecht en zijn gericht op fraudebestrijding. De verwachting was dat beide wetsvoorstellen op 1 januari 2016 in werking zouden treden, maar dit is niet gehaald.
Op 23 juni 2015 zijn de wetsvoorstellen civielrechtelijk bestuursverbod en herziening strafbaarstelling faillissementsfraude door de Tweede Kamer aangenomen. Beide wetsvoorstellen behoren tot het Wetgevingsprogramma Herijking Faillissementsrecht en zijn gericht op fraudebestrijding. Deze wetsvoorstellen zullen mogelijk op 1 januari 2016 in werking treden.