Op 1 september jl. is het wetsvoorstel Wet civielrechtelijk bestuursverbod bij de Tweede Kamer ingediend. De belangrijkste punten in het voorstel zijn:

Op 11 juli 2014 heeft de Hoge Raad bepaald dat vorderingen van een huurder tot het verrichten van onderhoud en tot het verschaffen van huurgenot op zichzelf steunvorderingen kunnen opleveren bij een faillissementsaanvraag (ECLI:NL:HR:2014:1681).

Met de inwerkingtreding van de Wet Claw back op 1 januari 2014 eindigde een periode waarin diverse ondernemingsrechtelijke wetten in werking traden, waaronder de Wet bestuur en toezicht en de Flex-BV wetgeving. Op dit moment bereidt de wetgever enkele nieuwe wetsontwerpen voor. In de meeste gevallen staat daarin de rol van bestuurders en toezichthouders centraal. Zo ook in het voorontwerp Wet bestuur en toezicht rechtspersonen en binnen het Wetgevingsprogramma Herijking Faillissementsrecht. 

Recent heeft het Hof van Cassatie de deur iets wijder opengezet voor schuldeisers van een failliete vennootschap om, hangende het faillissement, een individuele vordering in te stellen tegen de bestuurders van de gefailleerde (Cass. 5 september 2013, A.R. nr. C.12.0445.N,www.juridat.be). Concreet mocht de fiscus de niet-betaalde bedrijfsvoorheffing, die opgenomen was in het passief van het faillissement, de facto integraal verhalen op de bestuurders, op grond van foutaansprakelijkheid.

On 9 July 2013 a new law amending the Code of Commerce was enacted in Luxembourg (the “Law”). The Law introduces the right for a depositor to claim the recovery of intangible and non-fungible (i.e., identifiable and separable) goods from a bankrupt company. The parliamentary file aims clearly at including data from a bankrupt cloud computing service provider. The Law sets forth the different conditions to be fulfilled for the entitlement to claim intangible and non-fungible goods from a bankrupt company:

After a company has been declared bankrupt, the liquidator in charge of the bankrupt estate will process personal data on that bankrupt company’s behalf. The liquidator would then be considered a so-called data controller within the meaning of the Dutch Data Protection Act (DDPA).

A Dutch Court of Appeal recently upheld a lower court’s decision that a liquidator has the right to access data concerning the administration of a bankrupt company, the data of which are kept by a third party. It also held that this right, however, does not imply that the third party must provide the data in an orderly manner without being adequately compensated for it.

The recent case of Re J T Frith Ltd [2012] EWHC 196 (Ch) shows:

• how secured lenders may surrender their security in order to participate in the prescribed part available for unsecured creditors on insolvency; and
• how intercreditor deeds may be worded to allow senior secured creditors to participate in the prescribed part, despite retaining their security.

Background

Summary

The High Court has held in the “Extended Liens” application that a “general lien” granted by a client of Lehman Brothers International (Europe) (“LBIE”) over financial collateral held by LBIE as security for obligations owed by the client to LBIE or any other Lehman entity was a valid floating charge, both in relation to the client’s debts to LBIE and its debts to LBIE’s affiliates.

On 1 November 2012, the High Court gave judgment in favour of the Special Administrators (“SAs”) of MF Global UK Ltd (“MFGUK”), in relation to a claim by MF Global Inc (“MFGI”) arising from certain repo-to-maturity transactions (the “RTM Application”). These transactions concerned the repo of European debt securities by MFGI to MFGUK, which were governed by a Global Master Repurchase Agreement (“GMRA”).