As the market for so-called “unitranche” credit facilities continues to increase, the Delaware Bankruptcy Court had an opportunity recently to answer positively the question of whether bankruptcy courts will enforce the Agreement Among Lenders (“AAL”) (a form of intercreditor agreement) used in such structures.

Background: Grupo OAS, a Brazilian construction conglomerate linked to a massive corruption scandal (“OAS”), filed for Chapter 15 creditor protection in the Bankruptcy Court for the Southern District of New York on April 15, 2015, two weeks after entering bankruptcy in Brazil. If “recognized” by Bankruptcy Judge Stuart Bernstein, the Chapter 15 petition would, among other things, essentially bind OAS creditors in the United States to the restructuring terms approved by the Brazilian court overseeing OAS’s reorganization.

In its judgment dated 2 September 2014, the Court of Appeal in The Hague ruled that moveable assets obtained subject to a retention of title (eigendomsvoorbehoud) should be considered future assets, and that ownership of such assets will be acquired after satisfaction of the relevant condition precedent (typically, full payment of the purchase price). A right of pledge over future assets created in advance will not be valid if the pledgor goes bankrupt before acquiring ownership of such assets.

In a judgment dated 20 March 2015, the Dutch Supreme Court ruled that all banks and intermediaries involved in the execution of a bank transfer, including the bank responsible for recording receipt of the bank transfer into the account held with it by the payee, qualify as parties whose services are directly or indirectly used by the payor in connection with the bank transfer.

Een failliet bedrijf kan aanlopen tegen handhavingsacties van bestuursorganen. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan verontreiniging van gronden onder een industrieel bedrijf, waartegen het bestuursorgaan optreedt door oplegging van lasten met sanering van de gronden als doel. Het bestuursorgaan komt dan de curator als beheerder van de boedel tegen. Kunnen bestuursorganen die bevoegd zijn om tegen bepaalde overtredingen op te treden nu de curator aanspreken tot naleving van de wettelijke verplichtingen ten aanzien van de milieuverontreiniging die voorheen op de onderneming rustten?

On March 12, 2015, the United States Court of Appeals for the Eleventh Circuit affirmed the authority of a bankruptcy court to issue non-consensual, non-debtor releases in connection with the confirmation of a plan of reorganization.¹   With this decision, the Eleventh Circuit joined the majority view that such releases are permissible under certain circumstances.

Background

On January 21, 2015, the United States Court of Appeals for the Second Circuit entered an opinion holding that an authorized UCC-3 termination statement is effective, for purposes of Delaware’s Uniform Commercial Code (the “UCC”), to terminate the perfection of the underlying security interest even though the secured lender never intended to extinguish the security interest and mistakenly authorized the filing.¹

Background

Binnen het Wetgevingsprogramma Herijking Faillissementsrecht worden wijzigingen van het faillissementsrecht voorbereid. Het wetgevingsprogramma bestaat uit drie pijlers, te weten (i) fraudebestrijding; (ii) versterking van het reorganiserend vermogen van bedrijven; en (iii) modernisering van het faillissementsrecht. Wij noemen in deze Update enkele maatregelen waarop al concreet zicht bestaat.

In het kader van het wetgevingsprogramma herijking faillissementsrecht is op 1 september 2014 het wetsvoorstel civielrechtelijk bestuursverbod ingediend bij de Tweede Kamer. Dit wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid om in geval van faillissement een (oud-)bestuurder of feitelijk beleidsbepaler van een rechtspersoon voor maximaal vijf jaar te verbieden een bestuursfunctie of functie als commissaris te bekleden binnen een rechtspersoon.

Het komt helaas voor dat een subsidieontvanger failliet gaat. Vanuit beleidsmatig oogpunt is het vaak wenselijk dat het gesubsidieerde, nog lopende project kan worden afgerond. Vanuit juridisch oogpunt is het echter de vraag of, en zo ja onder welke voorwaarden, de subsidie kan worden overgenomen door een derde die het project wil voortzetten. Zeker als de subsidie is verleend na een zogenaamde tenderprocedure, is het de vraag in hoeverre een subsidieverleningsbesluit nog gewijzigd kan worden.